Kavga
Muaz bin Cebel’in rivayetine göre: ”İki adam Peygamber (s.a.v)’in yanında birbirleriyle tartıştılar. Birbirlerine olan öfkeleri yüzlerinden belli oluyordu. Bunun üzerine Allah Rasulü (s.a.v): ”Ben bir kelime biliyorum ki, eğer bu kelimeyi söyleselerdi muhakkak öfkeleri giderdi.

O kelime:”Eûzü billâhi mineş-şeytânirracîm.”’dir.

Allâhümme eğninî bil-ilmi ve zeyyinnî bil-hilmi ve ekrimnî bit-takvâ ve cemmilnî bil-âfiyeti.

Anlamı: Allahım beni ilimle zenginleştir, hilimle süsle, takvâ ile yücelt, afiyetle güzelleştir.

Konu ile alakalı bazı hadis-i şerifler:

*Rasûlullah (s.a.v) bir gün: ”Siz aranızda kimi pehlivan addedersiniz?” diye sordu. Ashab: ”Erkeklerin yenmeye muvaffak olamadığı kimseyi!” dediler. Rasûlullah (s.a.v): ”Hayır”, dedi, ”gerçek pehlivan öfkelendiği zaman nefsine hakim olabilen kimsedir.”

*“Kuvvetli kimse, güreşte hasmını yenen pehlivan değil, öfkelendiği zaman nefsini yenendir.”

*“Öfke şeytandandır, şeytan da ateşten yaratılmıştır, ateş ise su ile söndürülmektedir; öyleyse biriniz öfkelenince hemen kalkıp abdest alsın.”*“Biriniz ayakta iken öfkelenirse hemen otursun. Öfkesi geçerse ne ala, geçmezse yatsın.”

Kaynak:Gönül İncileri