Kırmızı gülSahilde oturduğun rüzgarlı bir sonbahar günü, en sevdiğin dostun ağlarken kahvenin tadı kederlidir.. . Kahve telvesine yüreğinin acısı karışır.

Kırmızı gülBir pazar öğle sonrası annenin “hadi bir kahve yap da içelim” dediği kahve huzurludur.. . Köpükler annenin göz bebeklerine yansır… Dudağının kıyısında kalan küçük bir gülümsemedir.. .

Kırmızı gülDostlarla içilen kahve neşedir… Tebessümler köpüklerin üzerinde yüzer…

Kırmızı gülTek başına gece vakti balkonda içtiğin kahve yalnızlıktır… Acıdır tadı… Ama garip de bir keyfi, lezzeti vardır…

Kırmızı gülBaban için yaptığın kahve sevgi doludur… Çay bardağında, az şekerli… Kahve gibi görünmez sana… Ama sıcaktır dumanı tüter ve kokusu büyülüdür…

Kırmızı gülBeklemediğin bir anda sana uzatılan kahve başkadır… Isıtır insanın içini…

Kırmızı gülYorgun olduğunda içtiğin kahve hafifletir seni… Kendine getirir, unutturur günün ağırlığını…

Kahve aynı kahvedir belki… köpüğüyle, rengiyle, dumanıyla aynı kahvedir ama içilen kahveler ruhunun süzgecinden geçer ve tadları değişir… Her kahve aynı değildir bu yüzden..

 alıntı