dostluk

S.A Kardeşlerim,

Bugün 5. mim yazımızı yazıyoruz.Miminde bizleri de unutmayıp yer veren blog yazarı Taha kardeşime çok teşekkür ediyorum..

Ortaokul 1.sınıftayım..Güzel ve bilinen bir okul..İşte o sene tanıştım dostumla,kardeşimle..

Karakterlerimiz birbirine çok benziyordu.Nezaket,edep ve güzel ahlak temeline oturmuştu dostluğumuz biz fark etmesek de..Yıllar boyunca süren arkadaşlığımızda bir kez bile küsmedik,birbirimize kırılmadık,incinmedik.Bu güzel dostluğumuz ailelerimizi de kaynaştırdı.Onlar da birbirlerini sevdiler.Ben o ailenin bir çocuğu oldum,o da bizim ailenin..Beraber gezdik,beraber güldük,beraber ağladık,bazen onların evinde bazen bizim evde,bazen dışarıda bir yerlerde yedik içtik..

Ölçüyü hiçbir zaman kaçırmadık ama..Aramızdaki o saygı mesafesini hep koruduk..Derslerimizi hiç aksatmadık,derslerin zor olduğu bir okulda okumamıza rağmen teşekkür,takdir puanlarını hesaplayıp durduk,çalışkan öğrencilerdik..

Güzel ahlak noktasında birbirimize çok şey kattık..Aramızda bir karar almıştık örneğin,hiç dedikodu yapmayacaktık,günahtı ya,eğer unutarak bu durumu çiğnersek hemen birimiz diğerini uyaracaktı.Bu uygulama aramızda çok başarıyla uygulandı.Gıybetten her daim azami ölçüde uzak durmamın temelleri belki de o günlere dayanıyor..Şimdi düşünüyorum da küçücükmüşüz o yıllarda,bütün bunları nasıl akıl edip uyguluyormuşuz elhamdülillah,hem şaşırıyor,hem seviniyorum..

Vee,hayat bize böyle güzelken bir gün başka bir ülkeye taşındılar..Neden mi,çünkü o Müslüman değildi..Kendi ülkelerine taşınmaları icap ediyordu ailesel nedenlerden dolayı..Aslında onların ülkesi burasıydı,nesiller boyu burada doğup büyümüşler,buranın havasını solumuşlardı ve burayı gerçekten çok seviyorlardı.Bazı zaruretler olmasa taşınmayacaklarını da biliyordum.

O gün,gidecekleri gün,onları havaalanına biz bıraktık.Eve döndük ve o gün hayatımın en üzgün günlerinden birini yaşadım.O gün hayatı öğrenmeye başladım,büyüdüm..Kardeşim gitmişti..

Dinlerimizin farklı olması bütün o yıllar boyunca bizim için hiç sorun teşkil etmemişti,saygılıydık..Bana çok iftar sofrası kurmuşlardır,gönüllü,içten ve isteyerek çok emekleri,hizmetleri olmuştur..

Bir kez o Türkiye’ye geldi,bir kez ben onun yanına gittim..Bağımız hiç kopmadı.Birbirimizden uzakta da olsak hala birbirimizin her durumundan haberdarız,sevincimizi ve üzüntümüzü içtenlikle paylaşıyoruz.Sanki hiç ayrılmamışız gibi..Nasıl sağlam bir dostluk temeli ise, kopmuyor..Annesini telefonla aradığımda sanki evladı aramış gibi ismimi söylüyor sevinç çığlıklarıyla..

Ben hüzünlüyüm şimdi..Bu kardeşliğimizin sadece dünyayla sınırlı kalmasını istemiyorum..Kimin yeri neresidir Allahu Teala bilir..Rabbimin onları Müslümanlıkla şereflendirmesini bütün kalbimle diliyorum,dua ediyorum..

Ya Rabbi,hidayet senin elinde,kurmuş oldukları iftar sofralarının hürmetine,kardeşimin ezbere bilip okuduğu Kur’an surelerinin hürmetine,bize yaptıkları içten,gönüllü hizmetlerin hürmetine,onları sebep kıldığın o mübarek ziyaretin hürmetine..Rabbim kapına geldim,ellerimi boş çevirme,neyin hürmetine kabul edersen onun hürmetine duamı kabul et,kardeşime hidayet ver,onu Müslümanlıkla şereflendir..Müslüman olarak son nefesini vermesini,cennetini cemalini görmesini nasip eyle..Senden başka Rabbim yok ki,isteyecek başka kapım yok ki,kapına geldim,sen ki ikram sahibisin,kardeşime ikram eyle Biricik Rabbim..AMİN..

Bu yazıyı okuyup  da dua edenlerden ve bu duaya amin diyenlerden Allah razı olsun..

Mim sorusunun cevabı bu duadır Taha kardeş..

Bizi mimleyerek bu mim yazısını yazmamıza vesile olan Taha kardeşime tekrar teşekkür ediyorum..

Ve ben de Bir Yazarsam,nutukçu, yusuff,ve Rahmet Yağmuru kardeşlerimi mimliyorum..

Mim sorusunu bildiğiniz için yazmıyorum.Gelibolu kardeşimiz de aynı mimle mimlenmiştir,adını yazmamanız için bilginize..

Allah’a emanet olunuz..

by ihyaca