kitapların yanındaki kuş tüyü kalem

Ey Oğul,

Kendi aklına,fikrine güvenip de benden müstağni olma.Zira Hiç şüphe yok ki sen dalalete düşebilirsin.Kim ki,kendi aklına,fikrine güvenir ve kendisini müstağni addederse dalâlete düşer,zelîl olur,hakîr olur,ayağı kayar.Kendi aklına,fikrine güvenerek başkalarından kendini müstağni addedersen hidayetten ve himayeden mahrum kalırsın.Zira böyle bir durumda sen,hidayeti de himayeyi de aramamış ve sebeplerine tevessül etmemiş olursun.

“Ben alimlerin ilminden müstağniyim.Benim,alimlerin ilmine ihtiyacım yok.”diyor ve ilim sahibi olduğunu iddia ediyorsun.Peki,hani öyleyse amel?Hani amel nerede?Bu iddianın tesiri nedir?Hani bu iddiayı ispat edecek delil?İlim sahibi olduğunu iddia ediyorsun.Senin bu iddianın doğruluğu ancak amelle,ihlasla,belaların vukuunda gösterilecek sabırla,genişlik-darlık anlarında sabit kalmakla,musibet-sıkıntı demlerinde âh-u zâr etmemekle ve halinden insanlara şikayetçi olmamakla vuzûh kesbeder,sübût bulur.Eğer ilminle amel ediyorsan,amelinde ihlaslı isen,belalara sabredip tahammül gösterebiliyorsan,gerek darlık anlarında ve gerekse bolluk anlarında aynı tavırda sabit kalabiliyorsan,musibetlerin vukuunda ah-vah etmiyorsan ve zorluklar karşısında insanlara halinden şikayetçi olmuyorsan,işte bu takdirde sen ilim sahibisin demektir.Oysa şimdiki halinle sen bir körsün.O halde nasıl gördüğünü iddia edebilirsin?Sen anlayışı sakîm birisin.O halde anlama iddiasında nasıl bulunabilirsin?

Bu yalancı iddiandan hemen Allah’a dön.Sana yalnız O lazımdır,başkası değil.Her şeyden yüz çevir ve her şeyin yaratanı Allah’ı ara.Sana ne hakyoldan çıkmışlar lazım,ne de sonradan dönüp önceki kusurlarını telafi edenler;ne mahvolanlar lazım,ne de bir takım faziletlere malik olanlar!Sana,mutmain oluncaya ve İzzet ve Celâl sahibi Rabbini tanıyıncaya kadar sadece nefsinin hususiyeti lazım.Ne zaman ki mutmain olur ve Rabbini tanırsan,işte o zaman kendinden başkasıyla alakalanabilirsin..

Sana,Rabbinin muradının geniş yolu gerek.Oraya girmeli,orada bulunmalısın.Dünyada da,ahirette de Rabbinin beraberliğini iste.Sana takva gerek,Allah’tan başka şeylerden(mâsivâ) sıyrılma gerek.Sana ebedi mahvoluş ve kendinden geçiş gerek.Emirlerle nehiylerin haricinde hiçbir şeyde nefsini ortaya atma,hiçbir şeyi kendinden görme,kendinden bilme.Zira hiç şüphe yok ki,bütün bunlarda seni ortada gösteren O’dur..

Efendiler,hanımlar!Sizin hanginizde ihlastan bir zerre bulunursa,takvadan,sabırdan ve şükürden bir zerre bulunursa,işte o kurtulacaktır.Fakat ben sizi müflisler olarak görüyorum..

Kaynak:Fethu’r-Rabbânî/Abdülkadir Geylani(k.s)