pembe tek lale

S.A Kardeşlerim,

Blog açarken bu kadar güzel insanı tanıyacağımı,dostlarımın,kardeşlerimin olacağını bilmiyordum.İlk başladığımdaki günler gözümün önüne geldi bir an.10 tane ziyaretçi olduğunda pek sevinirdim,yazıları bugün 10 kişi okudu derdim.Blog için resim araştırmak,yazıları seçmek ve yazmak çok güzel,Rabbim sevdirdiği için çok güzel.Sevdirmeseydi eğer şu an bunları yazamazdım.İnsana sevmediği işi yapmak ve anlatmak zor gelir.Niyetimiz inşallah güzeldi,Rabbim kabul etsin,niyetlerimizi güzelleştirsin ve daim etsin.

Bu yazıyı yazmamın sebebi adetten olmasıdır kardeşlerim.Dün itibarıyla elhamdülillah hitlerimiz 100.000 i geçti.Madem yüz bin yazısı adettendir,hem bu adete uyalım,hem de sizlere gönülden teşekkür edelim istedik.İlk blog içeriğimiz sizin de arşiv bölümünden görebileceğiniz gibi 30 eylül 2010 tarihli.Kendi halinde,iddiası olmayan bir blog için bir sene dolmadan göstermiş olduğunuz bu teveccüh için siz kıymetli ziyaretçilerimize gönülden teşekkür ediyoruz.En başta teşekkürümüz ve şükrümüz bizlere bu blogu açmak için izin veren, sizlerin buraya gelip bu yazıları okumanızı sağlayan yüce Rabbimizedir.Ve yine bizlerden dualarını esirgemeyen tanıdık,tanımadık tüm kardeşlerimize de gönülden teşekkürler.İçlerinde özellikle de bir kıymetli vardır ki,Allah hepinizden ve O’ndan razı olsun.Rabbim kendisine yüce makamlar ve nadir ilahi mevhibeler nasip etsin..İki dünyada hem kendisi hem de sevdikleri için en güzel yerleri hazırlasın..

Mülk Allah’ındır kardeşlerim..Bu dünyada bizim diyebileceğimiz hiçbir şey yoktur.Allah adına alır ve veririz.Birbirimize vesile oluruz.Bu blog yani “tasavvufokulu” da bizim değildir,her şeyin sahibi Allah’ındır.Rabbim bizleri birbirimize vesile ederek,karşılıklı öğrenmemizi nasip ediyor elhamdülillah..

Burada bir senedir blog komşuluğu yaptığım kardeşlerim var.Ben onlardan razıyım,Allah da razı olsun.Hepsine kıymetli dostukları ve kardeşlikleri için ayrı ayrı teşekkür ediyorum..

İnşallah 200.000 yazısında hayırlısıyla görüşmek dileğiyle,

Allah’a emanet olunuz..

by ihyaca