hüzün

Peygamber (Sallallâhu aleyhi ve sellem)’in azatlılarından Hz. Sevban (Radıyallâhu anh), Allah Rasûlü’ne gelmiş ve dünyayı kendisine dar eden şu endişesini dile getirmiştir:

“Ey Allah’ın elçisi! Ben seni kendimden ve çocuklarımdan daha çok seviyorum. Evimde iken seni hatırlıyor, hasretine dayanamadığım için hemen gelip görüyor, yüzüne bakıyorum. Anladım ki sen cennete girdiğinde peygamberlere mahsus yüce makamlarda bulunacaksın. Ben ise cennete girdiğimde seni göremeyeceğimden korkuyorum.”

Hz. Peygamber (Sallallâhu aleyhi ve sellem) bu sözlere cevap vermeden Cebrâil (Aleyhisselâm) gelmiş, Allah ve Rasûlü’ne itaat edenlerin cennette kimlerle beraber olacaklarını bildiren şu âyeti getirmiştir.

“Kim Allah’a ve Rasûl’e itaat ederse işte onlar, Allah’ın kendilerine lütuflarda bulunduğu peygamberler, sıddıklar, şehidler ve salih kişilerle beraberdirler. Bunlar ne güzel arkadaşlardır! Bu lütuf Allah’tandır. Bilen olarak Allah yeter.”

Kaynak: Nübüvvet Ve Velâyet Deryâsından Nasihatler – 1