doğruluk

Gizli tutulması istenen veya açıklanmasından rahatsızlık duyulan sırları ifşâ etmek haramdır.

Özel konuşmalar da sırdır. Allah Rasûlü aleyhissalatü ves-selâm şöyle buyurmuştur:

“İki kişinin veya belirli sayıdaki bir topluluğun kendi aralarındaki konuşmaları, gizli tutulması gereken bir emanettir.” (Ebû Dâvud, Tirmizî)

Hasan el-Basrî (r.a) şöyle demiştir:

“Din kardeşinin sırrını (gizli kalmasını istediği hâl, söz ve işini) ifşâ etmek hıyanettir.”

Muâviye (r.a), Velid İbni Utbe (r.a)’ye gizlice bir söz söylemişti. Velid eve gelince babasına, “Emîr’ül müminin bana bir söz söyledi. Onun bana söylediği bir sözü senden gizleyeceğini sanmadığım için sana açmak istiyorum.” dedi. Babası, “Hayır yavrum, yanılıyorsun. O söz sana söylenmiş bir emanettir. Sakın bana açma!” dedi. Velid (r.a), “Peki ama, baba ile oğul arasında sır olur mu?” diye sordu. Babası, “Kendi sırları olmaz, fakat başkasının sırrı olur.” diye karşılık verdi. 

Sırları ifşâ etmek hıyânet ve denâettir. O bir huy ve terbiye bozukluğudur. Bu sebeple, “Başkasının sırrını sana açan, bu bozukluğundan dolayı senin sırrını da başkasına açar.”

Kaynak: İhyâ’u Ulûmid’dîn