müslümanca

Dâvudu’d-Tâi (Rahmetullahi aleyh) bir gün kabristanın yanından geçerken şöyle bir ses işitti: “Ben zekat vermedim mi, namaz kılmadım mı, oruç tutmadım mı, falan falan hayır işleri yapmadım mı?”

Şöyle cevap verildi:

“Evet, bunları yaptın; fakat yalnız kaldığın zaman Allahu Teâlâ’ya karşı geldin. Allahu Teâlâ’nın seni gördüğünü düşünüp ondan korkmadın. Kim ki Allahu Teâlâ’nın azabından korkarsa arzu ettiği rahmete hemen ulaşır. Ey kardeşim, en büyük sermaye Allah’ın razı olduğu işler ile meşgul olmaktır. Çünkü dünyada ne kadar kalacaksan o kadar gayret göster. Ahiret için orada ne kadar kalacaksan o kadar çalış. Öyle çalış ki, Allah’ın yasak ettiği yerlerde seni yaratan görmesin.”

Yine Dâvudu’d-Tâî (Rahmetullâhi aleyh) bir gün başka bir kabristanın yanından geçerken şöyle bir ses işitti: “Ben zekat vermedim mi, oruç tutmadım mı, falan falan hayır işleri yapmadım mı?”

Şöyle cevap verildi:

“Evet, bunları yaptın; ancak abdestsiz namaz kıldın.”

Kaynak: Nübüvvet Ve Velâyet Deryâsından Nasihatler – 1