aslan ailesi

Selmân-ı Fârisî (ra)’den rivayet edilmiştir; dedi ki: Resûlullah (sav) şöyle buyurdu:

“Şüphesiz ki Allah, göklerle yeri yarattığı gün yüz rahmet yaratmıştır. Her rahmet göklerle yer arasını dolduracak kadardır. Ondan yeryüzüne bir rahmet indirmiştir. İşte anne yavrusuna bununla şevkat eder. Vahşi hayvanlarla, kuşlar birbirlerine bununla acırlar. Kıyamet günü geldiği vakit, Allah, rahmetine bunu da ilave ederek (rahmetini tekrar yüze) tamamlayacaktır.” (Müslim, c.3, s.2109, Tevbe 21 (2753)

Allah’ın rahmeti elbette sayıyla beyan edildiği gibi değildir. Fakat bize tavsiye mahiyetinde olan rahmet, yüz gibi gösterilmekte ise de Allah’ın rahmeti ne biter, ne de tükenir. Kullarına yönelik olanın az, Allahu Teâlâ’nın nezdinde olanın çok olduğunu vurgulamak için böyle söylenmiştir.

Hz. Ömer (ra) anlatıyor:

“Resûlullah (sav)’e bir grup esir getirilmişti. İçlerinde bir kadın vardı, göğüsleri sütle dolu idi. Bu kadın (sağa sola) koşuyor, esirler arasında bir çocuk bulduğu zaman onu yakalayıp kucaklıyor, göğsüne bastırıyor ve emziriyordu. (Dikkatleri çeken bu manzara karşısında) Resûlullah (sav) efendimiz buyurdu ki:

“Bu kadının, çocuğunu ateşe atacağına kanaatiniz olur mu?”

Bizler: “Hayır!” diye cevap verince: “(Bilin ki), Allah’ın kullarına olan rahmeti, bu kadının çocuğuna olan şevkatinden daha fazladır.” buyurdu. (Müslim, c.3, Tevbe 22 (2754); Buhâri, Edeb 18)

Hadis-i şerif müminin her halinde yalnız Allah’a teveccüh ve tevekkül etmesi gerektiğini işaret etmektedir.

Kaynak: Mift’ahu’t-Tevhid ve’t-Takvâ