toprak ve mücevher

Toprak altında bulunan şeyler madendir. Üç kısımda ele alınır:

a) Ateşte eriyen madenler. Altın, gümüş, bakır, kurşun, vb. gibi. Bu tür madenleri bulan kimse beşte birini (1/5) zekat olarak verecektir. Geri kalanı kendisine aittir. Yer altından çıkarılan define hükmündeki altın, gümüş gibi kıymetli madenler, eğer üzerinde müslüman olmayan milletlere ait işaretler varsa aynı şekilde beşte birini  zekatı olarak verir. Üzerinde İslam işareti taşıyorsa, o zaman tamamı bulana aittir. Böyle defineler başkasına ait arazide bulunmuşsa; beşte biri bulana, gerisi arazi malikine aittir. Bir evde bulunan madenin tamamı ev sahibine aittir.

b) Petrol ve zift gibi madenler için ticaret amacı olmamak kaydıyla zekat gerekmez.

c) Kireç, alçı, yakut ve elmas gibi erimeyen madenlere zekat gerekmez. Civa müstesnadır. Onun zekatı beşte birdir. Toprak altında bulunan silah, alet, ev eşyası gibi şeyler de definedir; yani beşte birini zekat olarak vermek gerekir.

Denizden çıkarılan inci, mercan, amber, balık, sünger gibi şeylere zekat lazım gelmez. Ancak bütün bu sayılanlar ticaret için kullanılıyorsa, o zaman zekatı verilecektir.

Kaynak: Miftâhu’l-İrşâd